Een week in Tokyo

Stortregen en zonnebrandweer. Traditioneel en modern. Ademende rust en neonlichtendrukte. Kledij van vorige eeuw en kledij van de toekomst. Bloemenstad en grijze blokken. Koppenlopen en weidse taferelen. Een waterval van contrasten. Een weekendje Tokyo.

En nog niet gedaan: Vrijdagavond was er een gecombineerd afscheids- en welkomstfeest met mijn Japanse collega’s. Na mijn initieel wantrouwen bleek het gelukkig een hapjesfestijn te zijn en geen drank- en karaokeaangelegenheid. Ik was het welkomstvarken. Een gevuld varken, na afloop… Interessant hoe bepaalde barrières wegvallen na de uren. Na de opleiding, ben ik nu echt wel benieuwd naar die befaamde werk-cultuur hier.

Zaterdag kon ik genieten van de bloemenpracht in de keizerlijke tuin, waarna een stortbui me naar het Ginza (shopping) centrum verplichtte. Belgian Waffles in het "Manneken", "Pierre Marcolini", chocolatier de Bruxelles, vlakbij een van de drukste kruispunten ter wereld. Ook het obligate Andesgroepje met panfluiten en ponchos was paraat. En ook hier is niet alles discipline: voor mijn neus de actie van een handtassendief… al was die er na 50 meter lopen al aan voor de moeite. De Japanners laten blijkbaar niet begaan, om dan later als doekje voor het bloeden een mars te organiseren (tijdens een media- en politieke komkommertijd).



En dan zondag. Cos-play-zoku: verkleedbendes. Gaande van clownesk over "gothic" tot "naughty". Daarbij, een boel fotografen en andere geniepigaards. Ieder zijn hobby. Het viel me al eerder op: sommige Tokyoanen zijn bij momenten echt ongegeneerd op kleding-gebied. Ik begin Europa preuts te vinden… vrouwen gekleed als halve mannen. Of is dit slechts de verzuchting van een vent die het voor vrouwen in vrouwelijke kleding heeft? Elegant en licht prikkelend. Of gewoon schattig...



Na de regen van zaterdag en de spijts de weersvoorspelling die er niet veel van gebakken had heerste de keizerlijke zon. Geschikt voor een park-tuin-tempelwandeling. Het Yoyogi-park met de Meiji-jingu tempel en tuin, waar wensen en geluksbrengers per gros aan de man worden gebracht. Mijn wenstabletje hangt ook vlakbij de heilige boom…



Het Kitanomaru-park met museum van moderne (en eeuwenoude) kunst en het Yasukuni-heiligdom met reusachtige torii als toegang, ter ere van de sinds 1868 in actie gestorven Japanse militairen. Veel oude dames onder de bezoekers. En dan, na de ontzettend mooie en bij toeristen duidelijk onbekende Koishikawa Korakuentuin, werd ik wakker geschud in het indrukwekkend en schreeuwerig elektronicacentrum in het Akihabara district. Dit is een ganse wijk in Tokyo waar enkel elektronicamateriaal wordt verkocht. Met zo'n grote concurrentie staan ze buiten te roepen door megafoons om je toch maar binnen te lokken. Je kan meedoen aan wedstrijden allerhande of ze geven op het trottoir een demonstratie van een lawaaierig computerspel. Dit alles badend in een zee van neonlichten! Ik sloeg op de vlucht terug naar het Senso-Ji heiligdom… deze keer "by night".

Mijn fototoestel schoot geheugenplaats te kort… een goed weekend. Maar nu heb ik echt even genoeg van Tokyo!