Blikschade

En ja, ook vorig weekend stond volledig in het kader van speleo. Satoshi stuurde me vorige week een email met onze planning. Dit is een passage:

I tell you weekend plan.

We start 23th midnight. We will arrive Rokan-do cave in Iwate prefecture at 24th morning. We need negotiation to landowner at In 24th morning.. After we are sleep for night caving. In 24th evening, we enter cave. In 24th midnight or 25th early morning we will exit a cave. After sleep again. 25th noon , we will go home. In 25th night, we arrive in Tokyo.
This trip have 10 participant. Our purposes are exploration and a survey.

Rokando is een jonge, nog actieve grot, die nog maar weinig is gefrequenteerd. Feitelijk is het een opeenvolging van meanders en watervallen. Het voorlopige einde is een sifon, die diverse clubs proberen te omzeilen door te klimmen in een zaal van enkele tientallen meters hoogte. Het feit dat er veel losliggende stenen liggen op die plek, maakt die uitdaging niet eenvoudig…

Het toeristisch stuk van de Rokando grot bestaat uit een 800m lange meander die stopt in een zaal met een druisende waterval… die verlicht wordt door een lantaarnpaal! Wat ik van info vond over deze grot:

The Ten no iwado no taki (waterfall of the heaven's stone door) falls from between marble inside of limestone cave. It's 29m in height and 1m width, the highest waterfall inside of limestone cave in Japan. Sound of the waterfall reverberates in the dome.

Er hing een vast geëquipeerde touw, op ongeveer een meter van die waterval. Als enige van de groep beschikte ik niet over een PVC speleopak (dat het water buiten houdt). Ik droeg enkel een lichte training en sportschoenen.
Ja, ik werd dus nat tot op het bot. De volgende uren balanceerde ik dan ook steeds op het randje van het te koud hebben. “Gelukkig” werd mijn verkleumgevoel gecompenseerd door het gloeien van mijn handen en kuiten… met dank aan de scherpe rotsen en mijn onaangepaste kledij. Pardon… ex-kledij.

Op dit punt gekomen is speleo zonder aangepast materiaal gewoon gekkenwerk geworden. Om maar te zeggen: 7 uur rijden naar het noorden van Japan om dan de nacht door te steken in de ondergrond in allesbehalve comfortabele omstandigheden, om dan opnieuw 7 uur te vechten tegen een wagenziekte. Waar is een mens soms mee bezig…
Ter verduidelijking (want nu vind ik dat echt wel nodig): ik deed dit alles uit vrije wil ;-)